DHAWUHE PRABU ABIYASA

“ Ngene ya pandu, ala tanpa rupa Drestarastra iku kadangmu. Yen kowe rabi, sepisan bae banjur telu, mangka kakangmu durung. Lha yen nganti kakangmu serik, kasarane kok langkahi, apa ora bakal gawe kosut asmarane kakangmu?”

“ Keparengipun kangjeng Rama?”

“ Upama. Upama ki bisa bali maneh. Upamane kowe tak jaluk rilamu, putri telu kuwi salah siji kok rilakake dadi jodho dhaupe kadangmu, kepriye ?”

Tanpa tidha-tidha raden pandu mangsuli, “ Kula kantun nderek keparengipun Kangjeng Rama.”

“Lahir batin”

“ Inggih !”

Prabu Abiyasa banjur paring pangandika marang Raden Drestarastra, “ Drestarastra!”

“ Kula Rama Prabu.”

“ Pandu duwe boyongan putri telu, during dadi jodho dhaupe. Pandu dhaup seghedhagan telu, mangka kowe iku kakang durung palakrama, ha rak ora prayoga. Pandu ngrilakake putri telu salah siji dadi jodho dhaupmu.”

Drestarasta nanggapi, “Rama pancenipun inggih wonten rasa pakewd ing atasipun kula boten tumandang awrat wekasan kula kedah ngraosaken kanikmatanipun. Bawanipun Rama paring dhawuh kados mekaten, inggih bhade kula lampahi. Kula puru dipundhaupaken kaliyan putri boyonganipun pandu salah setunggal, naginh kula kedah milih, menawi boten angsal milih trimah boten. Kajengipun pandu gadhah garwa, kula dereng. Boten menapa-menapa,, mapan kula kiyambak ngrumaosi bilih kula tiyang cacad netra.”

“Lho, lho, lho aja koyo mengkono. Pandu!”

“wonten dhawoh, Rama.”

“ Destrarasta gelem didhaupake karo putri boyonganmu salah sawiji, nanging cacase kok Drestarastra arep milih, lha apa rela yen putri telu kuwi dipilih dening kakangmu salah siji?”

“ Adhuh, pepundhen kula Rama. Sampun milih kok namung dipun kersaaken setunggal kanthi kapilih, nadyan tiga badhe dipunkersaaken kangmas, kula rela lahir batos.”

“Bagus. Yen ngono kowe matura dhewe marang Destrarastra. Dadi ora lidah sinambung,” Ngendikane prabu abiyasa.

Raden pandu banjur matur marang kadang tuwa. “Kangmas Drestarastra, kula rila lahir batos wanodya tetiga menika kagarwa kangmas Drestarastra. Nanging bilih panjenengan namung ngersakaken setunggal, badhe milih, mangga. Tiga dipunkersa kaken sedaya , mangga.”

“Tenan kuwi, Yayi?”

“Saestu”

“Lair batin?”

“Inggih”

“O, adhiku, Dhi. Yen mangkono ya mung siji bae, ora sah loro telu. Ramah kula nyuwun pangestu, kula milih jodho dhaup kula.”

“Ya, Drestarastra, tak-pangestoni.”

Raden Pandu nuli paring dhawuh marang para putri boypngan. “Kunthi, Madrin, Gendari, kowe kudu gelem dipilih salah siji. Sapa kang dadi panujune karsa, ya kuwi kang dadi jodho dhaupe Kakang mas Drestarastra.”

“Kados pundi Raden? Kala wau kula rak sampun matur bilih kula kedah suwita paduka,” Dewi Gendari datan serujuk, amarga kuwatir yen dipilih.

Tinggalkan komentar

Belum ada komentar.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Tinggalkan Balasan

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Logout / Ubah )

Gambar Twitter

You are commenting using your Twitter account. Logout / Ubah )

Foto Facebook

You are commenting using your Facebook account. Logout / Ubah )

Foto Google+

You are commenting using your Google+ account. Logout / Ubah )

Connecting to %s